FLASH NEWS
Breaking News
ശ്രീശാന്തിന് വീണ്ടും ആജീവനാന്ത വിലക്ക്
Literature

നന്മമരം; നീ നിന്‍റെ ഉമ്മാനെ ഏപ്പോഴേലും കെട്ടിപിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?

Friday, Dec 2, 2016,15:33 IST By മെട്രൊവാര്‍ത്ത A A A

മുഖപുസ്തകത്താളിൽ പലപ്പോഴും ചിന്തയും ചിരിയും  പുലർത്തുന്ന കഥകളും ചിന്തകളും ഉണ്ട‌ാകാറുണ്ട് . ചിലർ ഭൂതകാലസ്മരണകൾ പങ്ക് വയ്ക്കുമ്പോൾ മറ്റ് ചിലർ കാഴ്ചപ്പാടുകളാകും പറയുക. തത്വചിന്തകളും ട്രോളുകളും ഇതിനിടയിൽ കടന്ന് വരും എല്ലാം നമ്മൾ ആസ്വദിക്കും . നിന്‍റെ ഉമ്മാനെ നീ എപ്പോഴേലും കെട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ  എന്ന് ഈ ചോദ്യം പലരുടെയും ഹൃദയത്തിനുള്ളിലേക്ക് കടന്ന് ചെല്ലും.

ഫൗസിയയുടെ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റ് പൂർണ്ണരൂപം

നിന്‍റെ ഉമ്മാനെ എപ്പോഴേലും കെട്ടിപിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ” ആ ചോദ്യമെന്നെ വല്ലാത്തൊരവസ്ഥയിലേക്കാണ് എത്തിച്ചത്. കാലങ്ങൾ പിന്നോട്ടോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. “ഇല്ല. എന്‍റെ ഓർമ്മയിൽ ഒരിക്കലുമില്ല.” “എന്ത്യേ” എന്ത്യേ… ഒരു നൂറാവർത്തി നെഞ്ചം ഏറ്റു ചോദിച്ചിട്ടും കൃത്യമായൊരു മറുപടി എനിക്ക് കിട്ടിയതേയില്ല.. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഒരിക്കൽപോലും ഉമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ തോന്നാതിരുന്നത്.? ജീവിതത്തിലെ നല്ലപാതിയും ചെലവിട്ടത് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്… എന്നിട്ടും … ആ ചോദ്യത്തിന്‍റെ വിഴുപ്പും പേറിയാണ് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയത് . രാത്രി മുഴുവൻ ചിന്തകൾക്ക് തടയിടാനാവാതെ വലഞ്ഞു. കാലം പിന്നോട്ട് പോകുന്തോറും ചിത്രങ്ങൾ ഏറെ കുറെ അവ്യക്തങ്ങളാണ്. എന്നാലും ആ ചോദ്യത്തിന് ഈ മറുപടിയല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും കാണുന്നില്ല.. ഓർമ്മവച്ച നാൾ മുതലേ ഉമ്മ വീട്ടുജോലിയുടെ തിരക്കിലാണ്. അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പശുവിനെ കറക്കണം കുളിപ്പിക്കണം എത്തിക്കാനുള്ളിടത്ത് പാൽ എത്തിക്കണം.ഞങ്ങൾക്ക് സ്കൂളിൽ പോകാനുള്ളത് റെഡിയാക്കണം.ഞങ്ങളെ പറഞ്ഞു വിട്ടശേഷം പശുക്കളെയും കൊണ്ട് പാടത്തേയ്ക്കോരോട്ടം.കഞ്ഞി വക്കണം.കറി വയ്ക്കണം. അലക്കണം. അടിച്ചുവാരിതുടക്കണം.പാത്രം കഴുകണം.ഒരു മിനിറ്റ് വെറുതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല.പ്രാരാബ്ധങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡം മുഴുവൻ ഉമ്മയുടെ തലയിലായിരുന്നു. ഒന്ന് ചിരിച്ചുപോലും കാണൽ അപൂർവ്വമാണ്.തമാശയെന്തെലും പറയാൻ പേടിയാണ്..കാരണം മൂഡ് ശരിയല്ലേൽ പിന്നെ വെടീം പോകേം ആണ്. അതോണ്ട് ആ റിസ്ക് അനിയത്തിയാണേറ്റെടുക്കാറ്. എന്‍റെ ഓർമ്മയിൽ ഉമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് ചോറ് പോലും വാരിത്തന്നിട്ടില്ല. ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല… ചുമക്കുന്ന വിഴുപ്പുകൾ സമ്മതിക്കാഞ്ഞിട്ടാണ്. ഒരിക്കൽ പോലും മനസ്സറിഞ്ഞു ഞാനവരെ സഹായിച്ചിട്ടില്ല. രാവിലെ എത്ര നേരം ഉറങ്ങാൻ പറ്റോ അത്രേം നേരം വൈകി എണീക്കും. പല്ലുതേപ്പും തേവാരോം കഴിഞ്ഞെത്തുമ്പോഴേക്ക് കൊണ്ടുപോവാനുള്ളത് പാത്രത്തിൽ ആക്കീട്ടുണ്ടാവും. പിന്നെ ഒരോട്ടമാണ്. വൈകിട്ട് തിരിച്ചെത്തിയാലോ തലവേദന ചിലപ്പോ വയറു വേദന അല്ലെങ്കിൽ tv കാണണം. പശുവിനു പുല്ലു മുറിക്കാൻ മലയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ കൂടെ ഒന്ന് ചെല്ലാൻ വിളിച്ചാലോ പരാതിയായി പരിഭവമായി… ഉമ്മ നന്മയാണ്. വളർന്നു പന്തലിച്ചു ഇന്നും ഞങ്ങൾക്ക് തണലേകുന്ന നന്മമരം. മലവെള്ളപാച്ചിലുകളെ കൺപോളകൾ കൊണ്ട് തടയണയിട്ടവർ..ചങ്കിലെ തീയേ പുഞ്ചിരി മറയിട്ടു മറച്ചവർ.. ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പരക്കം പാച്ചിലിൽ ജീവിക്കാൻ മറന്നവർ.. കൂട്ടുകാരികൾ പെരുന്നാളുടുപ്പുകളുടെയും പെരുന്നാൾ യാത്രകളുടെയും കഥകൾ പറയുമ്പോൾ ഞാനും തട്ടിവിടും കുറെ നിറം പിടിപ്പിച്ച നുണക്കഥകൾ. ഞങ്ങൾക്ക് ഉടുപ്പെടുക്കാനുള്ള കാശൊപ്പിച്ചു പെരുന്നാളിന്റെ തലേന്ന് ആദായക്കടയിൽ നിന്നതും മഗ്‌രിബ് ബാങ്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ അടുത്ത പള്ളീന്നു നോമ്പ് തുറന്നതും കണ്ണ് കാലങ്ങാതെ ഉമ്മ നിൽക്കുന്നതുമൊക്കെ ഉള്ളിലിരുന്നു പുകയുന്നുണ്ടാവും.. ബാഗും ചെരുപ്പുമൊക്കെ തുന്നിത്തുന്നി ഒടുക്കം ചെരുപ്പുകുത്തി പറയും മോളെ പുതിയതൊന്ന് വാങ്ങിക്കൂടെന്ന്.. “വേറെയുണ്ട് ചേട്ടാ.ഇതെനിക്കത്രക്കു ഇഷ്ടായോണ്ടാ കളയാത്തതെന്നു തട്ടിവിടും.കൂട്ടുകാരികളുടെ കയ്യിൽ പലതും കണ്ടു കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഉമ്മാനോട് പറയില്ല.അതിനു മനസ്സ് വരില്ല . സ്കൂളിലെ പരിപാടികൾക്ക് കുട്ടികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ചുമതല ഞങ്ങൾ red cross കാർക്കായിരുന്നു. യൂണിഫോം വൈറ്റ് & വൈറ്റ്..എന്റല് വൈറ്റ് ഷർട്ട് മാത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.പാവാടയുണ്ടായില്ല. വാങ്ങാൻ ഉമ്മാടേല് കാശുംഉണ്ടായീല. തലേന്ന് വൈകുന്നേരം നാട്ടിലെ വീടുകളിൽ കയറിയിറങ്ങിയതോർക്കുമ്പോൾ ഇന്നും സങ്കടം വരും. പുകയുന്ന കനലൊതുക്കി ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു നല്ല നിലയിലെത്തിച്ചപ്പോഴേക്കും മാരകരോഗത്തിനു പിടിയിലമർന്നവർ തകർന്നു പോയിരുന്നു.. ഒരായുഷ്‌ക്കാലം മുഴുവൻ മറ്റുപലർക്കുമായി ജീവിച്ചവർ.. ഉമ്മ… നെഞ്ചിലെ മുറിവുകളെ ചുണ്ടിലെ ചിരിയാൽ ഉള്ളിൽത്തന്നെ കുഴിച്ചു മൂടിയവർ.. പൊള്ളുന്ന വേദനയിലും നനുത്ത സ്നേഹം പകർന്നവർ.. തിരികെ നൽകാൻ ഒന്നുമില്ലെന്‍റെ കയ്യിൽ..അല്ലെങ്കിലും എന്ത് നല്കിയാലാണ് പകരമാവുക …